•De maan schrijft zilver op het water•Het water draagt het spoor verder met ons mee•De wind maakt de golven koning•Koning van een land dat niet bestaat•We horen de stilte die er nooit is•We zien de horizon die nooit nadert•De zon verwarmt ons hart•Ons hart dat het ritme van de golven slaat•Het water openbaart ons een glimp•Een glimp van wat verscholen ligt onder haar huid•Wiegend in de armen van de oceaan trekt het spoor van zilver een blijvende branding in ons hart•
Plonshoogte nemen in Griekenland: Korfu en Lefkas. |
|
Korfu, 26 augustus 2010. En hier zijn de volgende gasten al weer. Oude bekende van de zilverzeilersite: de familie Verdonk. En net zoals vorig jaar krijgen de kids de opdracht het verhaal voor onze site te schrijven. Et voilà:
2 Aug 2010......Corfu Airport……27 gr. Eindelijk, we zijn er. Na 2 uur en 25 minuten vliegen komen we aan op Corfu airport. Dit keer geen bordje met ‘’Verdonkjes’’ bij de uitgang dus we moeten nog op zoek naar een taxi. ‘‘Ja daar stopt er een! Rennen!’’ Wat hebben we serieus allemaal meegenomen? Na 10 minuten proppen past eindelijk al onze bagage in de taxi, nu alleen onszelf er nog in zien te krijgen.LEES VERDER (door hier te klikken) |
|
JAMAS, op vakantie in Korfu bij tante en oompie. |
|
| Korfu, 2 augustus 2010 We hebben en krijgen gasten aan boord die (min of meer door ons gedwongen) de eigen belevenissen van hun vakantie omschrijven. Spaart ons een hoop werk uit! Dit verslag gaat over wat neefje Bryan heeft meegemaakt tijdens de vakantie in Griekenland bij zijn oom en tante: We hebben een goede reis gehad met een beetje turbulentie. Tijdens de vlucht heb ik ook nog wel een beetje kunnen slapen maar niet heel lang. Het laatste uurtje werd ik beziggehouden door de Simpsons die daar op tv waren. Toen we waren geland en onze koffers hadden, zijn we uiteindelijk op zoek gegaan naar een taxi en die heeft ons bij de haven afgezet. Toen zijn we de haven binnengegaan en hebben we gewacht op oompje, tante en Meis die ons kwamen ophalen met de rubberen boot. We hebben toen nog wat gedronken en gepraat en uiteindelijk was het toch wel tegen half 4-4uur, toen ben ik naar bed gegaan :).LEES VERDER (door hier te klikken) |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||
Een nieuwe propeller en richting Sicilië. |
|
Sicilië, 20 juni 2010 De propeller is aangekomen. Het is een 4 blads vaanstand schroef. De volgende morgen is ons Paultje al vroeg in de weer met de voorbereidingen. De Fairwyn biedt aan dat we hun duikcompressor kunnen lenen, dan hoeven we onze duikflessen niet te gebruiken (‘t is altijd een rompslomp om die weer ergens te vullen). De duikcompressor wordt aangezet en maakt een rillend geluid dat je ook onder water kan horen. Paul vindt dat geruststellend, want dan kan ie tenminste horen dat iemand of iets daarboven voor hem staat te werken. Gewapend met.......... |
|
Mama mia, de Zilver is weer op pad |
Porto Conte, mei 2010 Het is de hoogste tijd om ons eens goed te verdiepen in het nautische deel van onze reis. We hebben deze winter via het internet nieuwe almanakken van de Griekse en Turkse wateren aangeschaft. En onze oude elektronische vaarkaart hebben we ingeruild voor een spiksplinternieuwe, die de hele Middellandse Zee dekt. Ook hebben van verschillende medezeilers tips over ankeren en interessante havens gekregen. We zijn er dus helemaal klaar voor. Als padvinders snuffelen we aan al deze sporen die ons moeten leiden naar ons doel, alleen wat is ons doel? |
|
Time is flying |
Alghero (Sardinië) 28 maart 2010, Het was een drukke winter met veel contrasten. Aan de ene kant de vele vrienden en de familie die ons zijn komen opzoeken en aan de andere kant het plotselinge overlijden van Mariannes moeder op oudejaarsavond. LEES VERDER (door hier te klikken)
Zilver in Sardinië |
|
Alghero (Sardinië) 1 november 2009, zo beste kijkbuiskinderen, we zijn op onze winterbestemming aangekomen. Het is al weer een tijdje geleden dat we iets van ons hebben laten horen.
Wegens het onstuimig weer in de Middellandse Zee, dat onder andere veroorzaakt wordt door de Lavante, Sirocco, Lavanter, Leveche, Llevantades, Libeccio en de niet te vergeten Mistral (om er horendol van te worden), zetten we hier aangenaam ‘smack in the middle’ van het oude stadscentrum van Alghero onze winterslaap in.
Alghero is een prachtig oud levendig stadje en we liggen super-de-luxe aan de stadskade afgemeerd. Marianne is inmiddels aan een kort cursusje Italiaans begonnen op een pietepeuterig schooltje (met 5 leerlingen in de klas, jawel!) en Paul is alvast aan de slag gegaan om de boot weer up-to-date te maken voor het nieuwe vaarseizoen. We hebben veel zin om volgend jaar richting Griekenland, Turkije, Kroatië te varen. Maar zover is het nog niet: eerst maar lekker genieten van en relaxen in Sardinië. (Om jullie wat op te beuren: vandaag is het hier 23 graden met zon). En we verheugen ons op de vrienden en familie die ons hier de komende maanden komen opzoeken. Dus vervelen doen we ons niet. Druk, druk druk!
O ja, dat is waar ook, jullie hebben nog een reisverslag tegoed. Daar gaat ie dan. Dus kijk, lees, geniet en bewonder.........(door hier te klikken).
